ริยาดิสสุนัน
อัสลามูอาลัยกุม วันก่อนได้มีโอกาสไปเยี่ยมพี่น้องมุสลิมแถวนนทบรีเลยขอนำเสนอมัสยิดที่มี โอกาสไปละหมาดมัสยิด ริยาดิสสุนัน เป็นมัสยัดเก่าแก่หลังหนึ่ง ตั้งอยู่ภายในซอยโรงรียนสตรีนนทบุรี  ซึ่งมีวัดปากน้ำอยู่ในซอยด้วยเช่นกัน บางครั้ง แท็กซี่จะรู้จัก ในชื่อ มัสยิดวัดปากน้ำมากกว่า
มัสยิด ตั้งอยู่ เกือบสุดซอย ใกล้กับ แม่น้ำเจ้าพระยา เป็นอาคารมัสยิด สามชั้น โดยที่ชั้นแรก ไม่ถือว่าเป็นมัสยิด แต่ใช้เป็น ห้องประชุมแทน ส่วนที่เป็นมัสยิด จะเริ่มนับที่ชั้นที่สองขึ้นไป

บรรยายกาสมุสยิดแห่งนึงในระนอง(จำฃื่อไม่ได้ซะงั้น)

หลังจากจัดค่ายเล็กๆ เราได้แวะไปมัสยิดแห่งหนึ่ง เป็นมัสยิดเล็กๆตั้งอยู่ข้างทาง ถึงแม้จะไม่หรูหรามากนักแต่ก็สามารถเรียกร้องมาสู่การละหมาด ชาวบ้านในละแวกนั้นสามารถมาละหมาดโดยไม่ไกลมากนัก แต่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ บ้านเกือบทุกหลังปลูกมะม่วง เราเลยถือโอกาสไปกินแล้วพบปะกับชาวบ้าน อย่างที่ว่านั่นล่ะ (ด้านได้อายอด) แวะไปบ้านหลังไหนก็ ได้กินแต่ลูกม่วง(หรอยจริง ของฟรี)

———————————————-

ซอลาฮุดดีน

เช้าๆได้แวะหาอะไรลงท้องเลยได้เจอมัสยิดแห่งนี้ ต้องอยู่หมู่บ้าน บางมัน อยู่ละแวกเดียวกัน(เดินไปก็เหนื่อยเหมือนกันแฮะ) แต่ที่น่าประทับใจ เมื่อกินข้าวเสร็จ ไม่ต้องจ่ายตัง เพราะเห็นว่าเป็นเยาวชนมาจัดค่ายเลยเลี้ยง(อย่างนี้ต้อมาบ่อยๆ)

รายละเอียดปลีกย่อยจากตัวแทนชุมชน/หมูบ้าน:
หมู่บ้านมัสยิด ถือได้ว่าเป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่เก่าแก่ของอำเภอสุไหง-ลก  ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองมากนัก ฅนในชุมชนทั้งหมด20-23หลังคาเรือน  ฅนในชุมชนส่วนใหญ่มีอาชีพค้าขายและรับราชการ

สมาชิกในชุมชนทั้งหมด  ล้วนเป็นเครือญาติแทบทั้งสิ้น  มีเชื้อสายมุสลิมมลายูดั้งเดิม  ศาสนกิจสถานมี1แห่งคือมัสยิดนูรุ้ลอีมาน  ในหนึ่งอาทิตย์จะมีบุคลากรมาบรรยายเกี่ยวกับศาสนาให้ฅนในหมู่บ้านและพี่น้องจากหมู่บ้านอื่นรับฟัง  หมู่บ้านแห่งนี้มีโรงเรียนสอนศาสนาระดับพื้นฐานคือ ตาดีกานูรุ้ลอีมาน  เด็กนักเรียนทั้งหมด 100-120ฅน  ทั้งเด็กมุสลิมดั้งเดิมและมุสลิมใหม่  โรงเรียนตาดีกาจะอยู่ไม่ห่างจากมัสยิดมากนัก  เพื่อความสะดวกในการเดินทางไปนมาซแต่ละเวลาของเด็กๆ  หนังสือที่ใช้ในการเรียนการสอนใช้ภาษามลายูกลางเป็นหลักในทุกวิชา ส่วนภาษาหลักของศาสนา(ภาษาอาหรับ)ใช้เป็นสื่อในกิจกรรมต่างๆ  ครูผู้สอนทั้งหมด 4 ท่าน  จะเรียนเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ของทุกสัปดาห์  ตาดีกาแห่งนี้ได้รับการสนับสนุนจากองค์การบริหารส่วนตำบลปาเสมัส  หมู่บ้านแห่งนี้ในทุกปีจะได้รับการสนับสนุนจากสถาบันแห่งหนึ่งในประเทศมาเลเซียทำการกรุบ่านในตรุษอีดิ้ลอัฏฮา  เพื่อแจกจ่ายแก่สมาชิกในหมู่บ้านและมุสลิมใหม่ในสุไหงโก-ลกทุกครอบครัว

เครื่องอุปโภคที่ขาดแคลน:

-แบบการเรียนการสอนภาษาอาหรับระดับพื้นฐาน

-สถานที่ทำกิจกรรมของตาดีกานูรุ้ลอีมาน

-ป้ายชื่อหมู่บ้าน

-ป้ายชื่อมัสยิด

และในขณะนี้อยู่ระหว่างการหารือประสานงานกับผู้ใหญ่ในจังหวัด เพื่อดำเนินการตามขั้นตอนในถวายลิงดังกล่าวแด่ในหลวง

ผู้สื่อข่าว “เอเอสทีวีผู้จัดการ” ประจำจังหวัดยะลา ได้รับแจ้งจากนายเลาะแม อาบู ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 1 บ้านจะกว๊ะ ต.จะกว๊ะ อ.รามัน ว่า มีชาวบ้านพบลังกัง ลักษณะขนสีขาวเผือกทั้งตัว

หลังได้รับแจ้งไม่รีรอ รีบเดินทางไปตรวจสอบด้วยตนเองทันที ที่บ้านไม่มีเลขที่ บ้านกาเยาะมาตี หมู่ที่ 2 ต.จะกว๊ะ

ซึ่งเป็นบ้านพักของนายตอเละ ยาแม อายุ 32 ปี อยู่บ้านเลขที่ 28 หมู่ที่ 1 ต.จะกว๊ะ เจ้าของลิงกังเผือก

ระหว่างทางผู้สื่อข่าวต้องขับขี่รถยนต์ด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ เนื่องจากสภาพซอยเล็กๆ ภายในหมู่บ้าน ซึ่งเป็นถนนลาดปูนซิเมนต์แคบๆ ห่างจากถนนสายหลักภายในหมู่บ้านประมาณ 100 เมตร

เต็มไปด้วยผู้คนทั้งขี่รถจักรยานยนต์ รถยนต์ และเดินเท้ามุ่งหน้าไปยังบ้านของนายตอเละ อย่างเนืองแน่นหลายร้อยคน บางคนจูงลูกจูงหลาน

เพื่อ ไปดูและสัมผัสกับลิงกังเผือกกับมือตนเอง บางคนเข้าไปถ่ายรูปเป็นที่ระลึก ซึ่งทุกคนที่ไปดู ได้ช่วยกันบริจาคเงินใส่ลงในปี้บ ที่เจ้าของลิงกัง
ได้ตั้งไว้ที่หน้ารั้วไม้ที่ขังลิงไว้ บางคนได้ซื้อกล้วยไปให้

บางคนได้นำนมมาให้

นายตอเละ เจ้าของลิงเผือกบอกว่า ตนมีอาชีพรับจ้างกรีดยาง และใช้เวลาว่างวางกับดักลิงกังบนเทือกเขาบูโด ซึ่งเป็นที่ตั้งของสวนยาง

โดยได้สร้างกรงวางกับดักลิงกังมาเป็นเวลากว่า 2 ปีแล้ว แต่ไม่เคยได้สักตัวเดียว และเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2552 ที่ผ่านมา

ตน ได้ดูกรงกับดักที่วางไว้ ทำให้ตนตกใจเหมือนใจจะขาด เมื่อได้เห็นมีลิงกังตัวใหญ่ มีขนสีเผือกทั้งตัว เมื่อได้สติแล้วได้นำลิงดังกล่าวออกมา และนำกลับมาบ้าน

ปรากฏว่าลิงมีนิสัยดีมาก ไม่เหมือนกับลิงกังป่าที่ชาวบ้านเคยได้มา ที่มาใหม่จะตื่นคนบ้าง แต่ตัวนี้ไม่มีอาการตื่นคนแต่อย่างใด

ตนจึงได้ทำรั้วไม้ข้างบ้านเลี้ยงไว้เป็นอย่างดี มีนิสัยพิเศษของลิงตัวนี้ คือไม่ดื่มน้ำ แต่จะดื่มนม และไม่กินข้าวที่ชาวบ้านป้อนให้อีกด้วย

หลัง จากที่มีข่าวแพร่สะพัดออกไป ทำให้มีชาวบ้านจากสารทิศทั้งในเขต อำเภอรามัน และอำเภอใกล้เคียง ต่างได้จูงลูกเด็กแดง มาดูเป็นจำนวนมาก

โดยเฉลี่ยแล้ววันหนึ่งไม่น้อยกว่า 500 – 600 คน ตนจึงได้ตั้งตู้รับบริจาคเพื่อใช้เป็นค่าอาหารลิงด้วย

ด้านนายหาเส็ง การียา ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านบ้านกาเยาะมาตี หมู่ที่ 2 ต.จะกว๊ะ เพื่อนบ้านของนายตอเละ

เจ้าของลิง เปิดเผยว่า หลังจากมีข่าวออกไป มีชาวบ้านแห่มาดูเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านที่มาดู บอกว่าในชีวิตไม่เคยเห็นลิงกังเผือก

ลักษณะอย่างนี้ นอกจากนี้ยังมีนิสัยดี น่ารัก ดูขนตามตัวสะอาด นายตอเละ บอกว่า ถ้าเป็นไปได้ ขอถวายแด่ในหลวง

ซึ่งขณะนี้ทางผู้ใหญ่บ้าน กำลังหารือประสานงานกับผู้ใหญ่ในจังหวัด เพื่อดำเนินการตามขั้นตอนในจัดถวายกันต่อไปแล้ว
http://www.manager.co.th/Local/ViewNews.as…D=9520000014335